ذهن کودک و ضرب موسیقی

منبع :سایت زبان شناسی

ترجمه:مرتضی یزدانی

محققان در موسسه روانشناسی آکادمی مجارستان و موسسه منطق، زبان و محاسبه دانشگاه آمستردام اظهار داشتند که

نوزادان 2 یا 3 روزه می توانند ضرب موسیقی را تشخیص دهند. این پدیده که "استقرای ضربی" نام دارد ریشه در موسیقی می دواند. این امر اعمالی را مثل کف زدن و رقصیدن با یک ریتم خاص در بر

دارد. استقرای ضربی یک امر انسانی نیز به حساب می آید. حتی دقیقترین نسبیتهای تکاملی مثال شامپانزه ها نیز نمی توانند رفتار

خود را با صداهای ریتمیک همگام کنند.

یافته هایی که در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences به چاپ رسیده اند، این فرضیه را به دنبال دارند که

استقرای ضربی در ماههای اولیه زندگی آموخته می شوند، به

عنوان مثال وقتی که والدین کودک را تاب می دهند. در عوض این تحقیق نشان می دهد که اکتساب ضرب یا امری است ذاتی و یا از آنجایی که سیستم سمعی 3 ماه قبل از تولد فعال می شود در رحم آموخته می شود.

باید به این نکته توجه داشت که توانایی های سمعی که متضمن استقرای ضربی است برای ارتباط خودکار توسط اصوات ضروری

هستند که به کودکان این اجازه را می دهد تا بتوانند خود را با ریتم صحبت دایه خود هماهنگ کنند و در نتیجه بتوانند تشخیص دهند

که کی و کجا باید مداخله کنند یا پاسخ دهند. در نتیجه هر چند این یافته ها مفهوم ریشه ژنتیکی موسیقی در انسان سازگارند، هنوز پاسخی قانع کننده به این بحث ارائه نشده است.

از آنجایی که دیدن واکنش رفتاری نوزاد میسر نیست، محققان از

الکترودهای پوستی برای اندازه گیری سیگنالهای مغز استفاده

کردند. روی گوش کودکان اتصالاتی انجام می شد و یک موسیقی

راک بسیار ساده پخش می شد که شامل ریتم، باس و دیگر

سازها بود. واریاسیون های زیادی را در زمانهای مختلف امتحان

کردند. هر بار یک بخش از واریاسیون حذف می شد و پس از آن

مغز واکنش می داد بطوریکه انتظار داشت واریاسون قبلی را

بشنود.