آنچه در اواخر دهه 1960 در روزنامه نیویورک تایمز به صورت پاورقی چاپ شد و به سرعت محبوبیتی چند میلیونی یافت چیزی
 نبود جز یادداشت های یک دختر نیوزلندی که در انتظار صدور مجوز اقامت از اداره مهاجرت آمریکا بود ... یادداشت هایی که به شکل کاریکاتور های کوچک در وصف احساسات خودش در مورد روبرتو نامزد ایتالیایی اش مینوشت و هر بار با حیله ای مثل گذاشتن زیر متکا به دست او میرساند ... کیم گروو ، دخترک خجالتی نیوزلندی بعد ها بسیار تعجب کرد هنگامی که در زمان ازدواج کل آن یادداشت ها را یکجا در دستان روبرتو دید ... خود او در مورد این نوشته ها میگوید:
من ساختن این نقاشی های کوچک را برای خودم و برای بیان احساساتم شروع کردم ، من این یادداشت کوتاه را در زیر بالش او قرار میدادم .. بعد از این که ازدواج کردیم او به من نشان داد که همه آنها را نگه داشته است ..."
کیم کازالی در جون ۱۹۹۷ درگذشت. پس از او کمیک استریپ توسط پسرش استفانو کازالی ادامه پیدا کرده در حالی که هنوز به جای نام خالق طرحها نوشته میشود: «توسط: کیم کازالی» و با امضای کیم به جای استفانو.
او تا سال ۱۹۹۹ در شغل تبلیغات باقی ماند و از آن به بعد به صورت تمام وقت به همراه بیل آسپری (طراح کاراکترها) روی استریپ کار میکند. استفانو همچنین صاحب شرکت Minikim (نامی که به خاطر مادرش انتخاب کرده) صاحب امتیاز استریپ love is… است.